నా మదిలో ...

పండుగలంటే సెలవులు మాత్రమే అయి చాలా రోజులయింది. కనీసం మరి సెలవులనయినా సరిగా ఉపయోగించుకోవాలి కదా!
అందుకే ఈ రోజు "మధుగిరి" అనే ప్రదేశానికి ట్రెక్కు ఖాయం చేసుకున్నాను. అన్ని ఇతర ట్రెక్కుల్లాగానే ఇదీ ఆఖరు నిముషంలో అనుకున్నది. సహోద్యోగి అయిన "సుందర పాండ్యను"డి తో కలిసి దీనికి వెళ్ళాలని ఆదివారం పూట నిశ్చయమయింది.

ట్రెక్కు వివరాలలోకి వెళ్ళే ముందు స్థలం గురించి కొంత.

"మధుగిరి" అనేది "తుమకూరు" జిల్లాలోని ఒక పట్టణం(?). పట్టణం కాదు లెండి ఒక చిన్న పల్లెనే. అది ప్రశస్తి చెందింది "మధుగిరి" వలనే. మధుగిరి ఆసియా ఖండంలోని రెండో అతి పెద్ద ఒంటి రాయి కొండ. దాదాపు నాలుగు వేల అడుగుల ఎత్తుంటుంది (3930 ft).

ట్రెక్కు మొదలుపెట్టే ముందే మాకు తెలుసు ఆ ఊరిలో ఆ గిరి తప్పితే ఏమీ ఉండదని. అందుకని ట్రెక్కుని మరింత ఆసక్తికరంగా చెయ్యడం కోసం ఆ నూట ఇరవై కిలోమీటర్ల దూరం బైకు మీద వెళదామని నిశ్చయించుకున్నాము. సరే మరుసటి రోజు పొద్దున్నే బయలుదేరాలని నిశ్చయించుకుని ఆ రోజుకి దుకాణం కట్టేసాము.

మామూలు రోజులలో అయితే పొద్దున్నే లేవలేను కానీ ఎవరికయినా మాటిచ్చినప్పుడు, పని ఉన్నప్పుడు ఠక్కున లేవడం నాకు అలవాటు. అలాగే పొద్దున్న ఐదున్నరకి లేచి స్నానం చేసి అమ్మ కలిపిచ్చిన కాఫీ తాగి సుందరునికి ఫోను కలిపాను. అతని గొంతు వినగానే అర్థమయింది అతనప్పుడే లేచాడని. (అదే మరి, అందరూ నన్ను అనవసరంగా అంటారు :)

సరే ఎలాగయితే అని అతని ఇల్లు అడ్రసు కనుక్కుని ఒక ఇరవై నిముషాలకి చేరాను. అతను తయారయేంతలో గూగుల్ రీడరు, న్యూసు, ఫేస్‌బుక్ తిరగేసి మళ్ళీ ఓ కాఫీ తాగాము. నా బండిని అక్కడే వదిలేసి (పాపం పల్సరే నెగ్గింది హోండా మీద) బయలుదేరాము.

నిజం చెప్పాలంటే నేను "Directionally challenged". అంటే నాకు రూట్లు, ప్రదేశాలూ ఆట్టే గుర్తుండవు. కానీ నాకు ఫక్తు వ్యతిరేకం మా సుందరుడు. అతనికి గూగుల్ ఎర్త్ అంటే పిచ్చి. దాంట్లో ఎన్నో ప్రదేశాలు తిరుగుతుంటాడు. వాడు దాన్నుపయోగించేంతలో ఒక పదో శాతాన్ని కూడా నేనుపయోగించను. మేము వెళ్ళే ముందు రోజు రాత్రే వాడు మధుగిరి దారి మొత్తం చీల్చి చండాడాడు. ఏ కిలోమీటరు రాయి దగ్గర ఎలా మలుపు తిరగాలో మొత్తం రాసుంచాడు. పర్ఫెక్టుగా అలాగే వెళ్ళా

ఇక పొద్దున్నే బయలుదేరడం వలన ఒక ప్రయోజనం ట్రాఫిక్కుండదు. అయినా సిటీ బయటికొచ్చేంత వరకూ చికాగ్గానే ఉంటుంది. బయటయితే చక్కగా చెట్లూ చేమలో, పంట పొలాలూ...
మధుగిరికి వెళ్ళే దారి NH4. దానికి కలిసిన తరువాత మా బండి మా జోరందుకుంది. మామూలుగా తొంభై, కుదిరితే ఓ ఐదు కిలోమీటర్లెక్కువ.

ఎప్పటిలాగానే నా ట్రెక్కు ఇష్టదైవమైన ఆంజనేయస్వామి దర్శనంతోనే మొదలయింది. నా అన్ని ట్రెక్కులూ దాదాపు అంతే. ఆయన దర్శన భాగ్యం ఉండాల్సిందే.


తరువాయి స్టాపు ఫలహారానికే. హైవే మీదున్న "న్యూ అగర్వాల్ భవన్" దగ్గర బండి ఆగింది. పేరు చూసి ఏమోలే అనుకున్నాను గానీ ఈ మధ్య కాలంలో ఎప్పుడూ అంతటి చక్కని మసాలా దోశ తినలేదంటే నమ్మండి. దాని తర్వాత ఒక ఫిల్టరు కాఫీ పట్టించి మళ్ళీ బయలుదేరాము. ఈ సారి బైకు నా వంతు. మళ్ళీ తొంభై, +ఐదు మామూలే. అసలు ఆ హైవే మీద వేగం తెలియదంటే నమ్మండి.

అయితే అంత వేగంగా నడిపినా నేను చాలా జాగ్రత్తగా అన్ని రూల్సూ పాటిస్తూ నడుపుతానని ఇక్కడ అందరికీ మనవి చేసుకుంటున్నాను :-)

అలా ముందుకు సాగే కొద్దీ పచ్చదనం చుట్టూతా పరచుకుంటోంది. ఈ విషయంలో కర్ణాటక రాష్ట్రం అంటే నాకెంతో ఇష్టం.
మధ్యలో అత్యవసర సమావేశాలకు ఆగుతూ ఓ చెట్టునీ, ఓ చెలమనీ పలకరించాము.



కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత పొద్దు తిరుగుడు పూలు కనిపించాయి. ఎంత అందంగా ఉన్నాయో


NH4 మీద కట్టు కొట్టి కొరటగెరె అనే ప్రదేశానికి చేరుకుని అక్కడి నుంచి ఎట్టకేలకు మధుగిరి చేరుకున్నాము. హైవే మీద లేనప్పుడు వేగం బాగానే మందగించింది. అదీనూ మధ్యలో బ్రేకులకీ సమయం ఖర్చవగా పదకొండున్నరకి దాదాపు చేరుకున్నాము.

అక్కడే నా ట్రెక్కులోని అతి పెద్ద తప్పిదం చేసాను. ఇద్దరమూ చెరో "ఛాయ్" పట్టించాము. వాడి దగ్గర బ్యాగులో బిస్కెట్లు, జ్యూసులూ వగైరా సరి చూసుకుని హెల్మెట్టుని అక్కడే ఒక తెలుగతని కొట్లో పెట్టి కొండ ఎక్కడానికి బయలుదేరాము.

కింది నుండి చూస్తే ఇదుగో ఇలా ఉంటుంది కొండ.


నా ఫిట్‌నెస్ మీద నాకు చాలానే అపనమ్మకాలున్నాయి. ఎందుకంటే ఈ మధ్య పని ఒత్తిడిలో పడి అసలు జిమ్ముకెళ్ళి కండ పెంచట్లేదు. అలాగే ఇల్లు మారడంలో బిజీగా ఉండి (దీని గురించి మరోసారి) తీరిక లేక ఎలాంటి ఎక్సర్‌సైజూ లేకుండా పోయింది.
సరేలే కానీమని బయలు దేరాము. కొద్ది సేపటిలోనే నాకు ఒంట్లో అసహనంగా అనిపించింది. అది ఇంతకు ముందు తప్పుకి సైడెఫెక్టు అన్నమాట. ఎవరయినా గమనించినట్టయితే ఇప్పటికి నాలుగు కప్పుల కాఫీ, టీ సేవనం అయింది.

ఒంట్లో ఉన్న వికారాన్ని సైడుకి నెట్టి అలాగే నడక కొనసాగించాను. ఇద్దరమూ బాగానే కవరు చేసాము. కానీ నా కాఫీ ప్రభావం బాగానే చూపుతోంది. మాటి మాటికీ ఆయాసంతో, వికారంతో ఆగాల్సి వస్తోంది.

అయినా అలాగే పైకెక్కుతూ ఉన్నాను. ఇక కొండ పైభాగం వచ్చేసింది అనిపించింది. అంతలోనే ఇంకా ముప్పావు భాగం దాగుందని తెలిసింది. ఇక నా వల్ల కాదని చెప్పి మా వాడిని ముందుకి సాగమన్నాను. నేనిక్కడే కొండరాయి కింద రెస్టు తీసుకుంటా నువ్వెళ్ళిరా అన్నాను. ఇన్నాళ్ళ నా ట్రెక్కులో పూర్తి చెయ్యలేకపోవడం ఇదే మొదటిసారి. సరే మన ఆరోగ్యానికన్నానా అని అక్కడే కూర్చుని ఒక చిన్న కునుకేసాను. లేచి వాడు తెచ్చిన బిస్కెట్లు తిన్నాను (NutriChoice 5 Grain). చాలా నీళ్ళు తాగాను.

ఒక పది నిముషాలలో ఇందాకటి వికారం పోయింది. మరో ఐదు నిముషాలలో నాకూ పైకి వెళ్ళాలనిపించింది. మా వాడు కొండని ఎక్కి ఒక ఇరవై ఐదు నిముషాలలో వెనక్కొచ్చాడు. నేను నీరసంగా సోలి ఉంటాననుకున్న వాడికి నేనూ వెళ్ళొస్తాననేసరికి మతిపోయింది.

ఓటమిని అంత త్వరగా జీర్ణించుకోలేను నేను. అందుకే ఏదయితే అయిందని మళ్ళీ ఎక్కడం మొదలుపెట్టాను. చిత్రంగా చకచకా ఎక్కగలిగాను. ఎన్నో అందమయిన అనుభవాలను దారిలో సొంతం చేసుకున్నాను.

దారిలో కొన్ని ఫోటోలు


పది నిముషాలలో కొడ పై అంచున నిలబడ్డాను. ఆ నిముషంలో ఆనందం మాత్రం చెప్పలేనిది.

ఒక ఐదు నిముషాలు అక్కడ గడిపిన తరువాత కిందికి వచ్చాను. ఇద్దరికీ భలే సంతోషం ఎలాగయితే హైకింగు పూర్తిగా చెయ్యగలిగామని. ఆ నిముషంలో నా ఆనందం ఇదుగో :-)


మొత్తానికి నా నుండి గుణపాఠంతో కూడి ట్రెక్కింగ్ చేయలనుకునే ఔత్సాహికులకి ఈ కింది ఉచిత సలహాలు:

• మీ డయట్‌ని ట్రెక్కింగు రోజు సరి చూసుకోండి. ఎక్కువగా ఎసిడిటీని కలిగించేవి, నూనె ఎక్కువగా ఉండేవి అతిగా తీసుకోవద్దు.
• ఆహారాన్ని మితంగా తీసుకోవాలి, నీళ్ళు జ్యూసులు లాంటి పదార్థాలు ఎక్కువగా సేవించాలి.
• స్టామినాని సరిగా అంచనా వేసుకోవాలి. (ఒక ట్రెక్కుని చెయ్యలేకపోవడం/పూర్తి చెయ్యలేకపోవడం అవమానం కాదు)
• సాధ్యమయినంతగా శరీర శ్రమ సరిపోయేలా చూసుకోవాలి. ఉదా: మాలాగా బైకు మీద వెళ్ళకుండా బస్సులోనో, ట్రెయినులోనో వెళ్ళవచ్చు. వాటిలో ఈ మజా ఉండదనుకోండి.
• ట్రెక్కు చేసేటప్పుడు ముఖ్యమయినవి రెండు విషయాలు. మొదటిది ఊపిరి తీసుకోవడం, రెండోది నడక. రెండింటికీ సరయిన లయ ఉండాలి.
  

ಈಗ ಸುಂದರ ಕರ್ಣಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹ್ಯಾಪೀ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗು ಮಾಡಿರಿ.... :-)