నా మదిలో ...

మీ జీవితం రొటీనుగా సాగుతోందని మీకనిపిస్తోందా ?
పొద్దున్న లెగాలి, పళ్ళు తోముకోవాలి, ఆఫీసుకెళ్ళాలి, ఇంటికి రావాలి, పడుకోవాలి.... ఇలాంటి "ToDO List" మీ జీవితంలో భాగమయిందా ?

అయితే మీరు దస్విదానియా చిత్రంలో అమర్ కౌల్ (వినయ్ పాఠక్) టైపన్నమాట. ఒక రహస్యం! మనలో తొంభై శాతం మంది ఈ కోవకి చెందిన వారమే.
జీవితాలలో ఒక నూతనత లేదు, ఎలాంటి ఎక్సయిట్‍మెంటూ లేదు అనుకునే వారు ఒక నిముషం ఆగి అలా ఎందుకు అని ఆలోచించరు. అలా ఆలోచించటానికి సమయం దొరకదు.
కానీ అలాంటి అవకాశం దొరికితే, దేనికీ భయపడనక్కరలేని సందర్భమే వస్తే ? మన జీవితం ఇంకో విధంగా మారుతుందా ?

ఇలాంటి కథా వస్తువుతో తీసిన సినిమా "దస్విదానియా". అమర్ కౌల్ అకౌంట్స్ మేనేజరుగా పని చేసే ఒక మామూలు మనిషి. "కూరలు కొనుక్కురావాలి, అమ్మకి చెవిటి మిషను బ్యాటరీ తీసుకురావాలి" లాంటి ToDo Lists తయారు చేసుకునే బాపతు. జీవితంలో కొట్టుకుపోతూ ఎలాంటి అనుభవాలూ మిగుల్చుకోని ఒక మనిషి.

అయితే అతనికి ఉన్నట్టుండి ఒక రోజు స్టమక్ కాన్సర్ అని తెలుస్తుంది. ఎంతో కాలం బతకడని తెలుస్తుంది. అప్పటి నుంచీ అతనిలో ఆత్మ శోధన మొదలవుతుంది. ప్రతీ రోజుకీ సంబంధించిన పరిధులని దాటి ఆలోచించడం మొదలుపెడతాడు. అతనికి ఎప్పటి నుంచో సాధ్యం కాని కోరికల కొత్త ToDo List తయారు చేసుకుంటాడు.
అయితే చివరికి వాటిని సాధించగలిగాడా లేదా అనేదే ఈ సినిమా కథ.

వినయ్ పాఠక్‍ని ఇంతకు ముందు కొన్ని సటైరికల్ కామెడీ పాత్రలలో చూసినా అతని సత్తా చూపించిన సినిమా నాకు మటుకు "భేజా ఫ్రై" (దీని గురించి ఇంకోసారి). ఒక చిన్న సన్నివేశం తీసుకుని దాన్నుంచి అద్భుతమయిన కథనం అల్లి చక్కని కామెడీ సృష్టించడంలో చాలా బాగా సఫలమయిన సినిమా అది. నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. వినయ్ నటన, అతని కామెడీ టైమింగు చాలా బాగుంటాయి ఆ సినిమాలో.
ఇక "దస్విదానియా" కామెడీ కాదు, అలాగని పూర్తి స్థాయి సీరియస్సూ కాదు. అది ఒక మనిషి revelation. అతన్ని అతనే కనుగొనే ఒక కథ. (వినయ్ పాఠక్ సొంత నిర్మాణం)

సాధారణ జనాలు తమ జీవితాలతో సంతృప్తి చెందకపోయినా దాని గురించి ఏమీ చెయ్యని స్తబ్ధతలో జీవిస్తూ ఉంటారు. అలాంటి స్తబ్ధత నుంచి బయటకు రావడానికి వారికి ఒక కుదుపు కావాలి. తమని కదిపివేసే ఒక సంఘటన జరగాలి.
తను ఎంతో కాలం బతికి ఉండనని తెలిసిన అమర్ కౌల్ ఇక తన మిగిలిన జీవితాన్ని తనలో ఎంతో కాలం నుంచి అదిమి పెట్టిన కోర్కెలని తన కొత్త ToDO List గా మార్చుకుంటాడు. వాటిని సాధిస్తాడు.

ఏమీ కొత్తదనం లేదని అనిపిస్తుందా ? కావచ్చు. కానీ తీసిన విధానం నాకు నచ్చింది. ఒక మంచి సినిమా తీయడానికి తారలు అక్కర్లేదు, కనీసం పూర్తి ఒరిజినాలిటీ ఉన్న కాన్సెప్టు కూడా అక్కర్లేదు (ఇకిరు, ద బకెట్ లిస్ట్ అనుకరణ అని కొన్ని చోట్ల చదివాను). తీసే విధానంలోనే కొత్తదనం చూపించవచ్చు అని వినయ్ పాఠక్ నిరూపించాడు. చిత్రంలో చాలా మటుకు సన్నివేశాలు హృద్యంగా ఉన్నాయి. తన చిన్ననాటి ప్రేమ అయిన నేహా ధూపియాకి ఐ లవ్ యూ చెప్పడం, తన చిన్ననాటి స్నేహితుడిని కలవడానికి ఫారిన్ ట్రిప్ వెయ్యడం. అక్కడ అనుకోకుండా లవ్ దొరకడం...

చిన్న సినిమాలలో సృజనాత్మకత బాగుండడం నాకు ఆనందం కలిగిస్తుంది. ఏదయినా కాకపోయినా కనీసం కొంత retrospection కోసమయినా ఈ సినిమా పనికొస్తుందేమో ? :-)
ఈ మధ్యన వచ్చిన సినిమాలలో తప్పకుండా చూడదగినది!

* "dosvidaniya" అంటే రష్యన్‍లో "Good Bye" అని అర్థం.